Kliniklerimiz › Dermatoloji
Ana Sayfa  ›  Kliniklerimiz  ›  Dermatoloji  ›  Mikrobik Cilt Hastalıkları

MİKROBİK CİLT HASTALIKLARI


Mikropların yol açtığı deri hastalıklarıdır. Doktora başvurulmalıdır. 

Çıbanlar
Etken, stafilokok bakterisidir. Kaşıntılı hastalıklar, yağlı deri yapısı, aşırı terleme, derinin ve vücudun direncini düşüren diyabet, alkol kullanımı, sağlıksız beslenme, çıbanların oluşumunu tetikleyebilir. Önce kırmızı ve ağrılı bir şişlik oluşur, 3-4 gün içerisinde beyaz iltihaplı baş oluşur ve iz bırakarak iyileşir. Çıbanın başı oluşmadan patlatmak şeklinde zorlama doğru değildir, çıbanın zedelenmesi daha da yayılmasına yol açabilir. Çok sayıda çıbanın aynı anda birlikte çıkması ve yaygınlaşması, “Karbunkül, şir-i pençe, aslan pençesi” diye adlandırılan ciddi deri rahatsızlığıdır. Çıbandan daha yavaş ilerler, daha geç olgunlaşıp açılır ve sonrasında iz bırakır. Antibiyotik tedavisi gerektirir. 

Arpacık (Hordelum)
Göz kirpiklerinin diplerinden bakteriyel mikrop girişi nedeniyle oluşur. Sık sık tekrarlayabilir. Ağrılı, iltihaplı şişlik oluşur. Antibiyotik tedavisinin yanı sıra ılık  pansuman yapılması yararlıdır. 

Yılancık
Genellikle “streptokok” adlı bakterinin neden olduğu mikrobik bir hastalıktır. Ağrı, ateş, titreme gibi bulguları vardır. En sık yerleşme yeri, yüz ve bacakların dizden aşağı kısmıdır. Bunun nedeni, ayak parmak aralarındaki tedavi edilmeyen mantar hastalıklarıdır. Deri bütünlüğü bozulmuş yara, kesik vb. noktalardan veya kaşıntıyla oluşan çatlaklardan deriye giren mikroplar nedeniyle oluşur. Bu bölgeler, aniden şişerek, kızarır. Ağrı, ateş ve halsizlik görülür. Eğer ayak mantarları tedavi edilmezse; yılancık, sık sık tekrarlanır ve  bacak, “fil bacağı” görünümüne dönüşür. Yılancık hastalığına benzeyen, ancak geniş alanda değil, çizgi şeklinde kızarıklık ve şişmeyle bulgu veren “lenfajit hastalığının” oluşum nedeni, tıpkı yılancık hastalığında olduğu gibi derideki mikropların girişine uygun yara, kesik vb. giriş kapılarıdır. Antibiyotik tedavisi uygulanır. Hastalığın tekrar oluşumunun önlenmesi için deriye mikropların giriş noktaları belirlenip, bunların tedavisi önemlidir. 

Dolama (Perioniksis, Paronişi)  
Genellikle “streptokok” adlı bakterinin tırnakların çevresinde iltihaba neden olduğu mikrobik bir hastalıktır. Tırnak etlerinin koparılması, manikürde zedelenme dolama oluşumunu tetikleyen faktörlerdir. Önce kızarıklık, şişme ve apse oluşur. Apsenin açılıp boşaltılması ve tırnak çevresine antibiyotikli ilaçların uygulanması ile tedavi edilir. 

Yalama (Perleş)
Dudakların köşelerinde kızarıklık, sızlama ve yanmaya yol açan kronik bir rahatsızlıktır. Dudak kenarlarından tükürük sızması nedeniyle bölgenin sürekli nemli kalmasıdır. Daha çok bebeklerde ve takma dişi olan yaşlılarda görülür. 

Pişik: Bacaklar, kasık, kalça, koltuk altı, göğüs altı ve ayak parmak aralarında görülür. Nemli bölgede sürtünme, tahrişe ve kızarıklıklara neden olur, bu aşamada önlem alınmazsa bakterilere ve maya mantarlarının etkisiyle soyulmalarla beyaz ve peynirimsi bir görüntü alır. Erken dönemde yalnızca kuru tutulup, iyi havalandırılması bile yeterli olabilir. Fakat ilerlemiş durumlarda doktora başvurulmalıdır. Tekrar oluşumların önlenmesi için büklüm yerlerinin iyi kurulanması, kuru tutulması yararlıdır. Bebeklerde sık alt değiştirme ve zaman zaman altlarının havalandırılması pişik oluşumunu önemli ölçüde engeller.

Impetigo: Etkeni genellikle stafilokok ve streptokok bakterileridir. Çocuklarda sık görülür. Genellikle yüzde görülür. Bulaşıcıdır. Küçük su dolu kabarcıklar şeklinde başlayıp iltihaplı bir bir hal alır. Sonrasında ise sarı kabukların oluştuğu görülür. Hızla çevresine yayılır. Sabunlu suyla kabukların temizlenmesi ve antibiyotikli ilaç kullanımı ile tedavi edilir. 

Köpek Memesi: Koltuk altı ve kasık bölgelerinde, ergenlik döneminde ortaya çıkan özel ter bezlerinin iltihabıdır. Ter bezleri, kıl ağızlarına açıldığı için; kılları zedeleyebilecek ağda ve tıraş sonrası bu bölge bakterilerin girişine açık kalır. Hastalık, bu bölgede ağrılı ve kızarık  şişlikle başlar. Doktor tarafından açılırsa rahatlar ve iz bırakarak iyileşir, açılmazsa yerinde sert bir topak olarak kalabilir. Antibiyotik ve antiseptik ilaçların kullanımı gerekir.